niedziela, 30 listopada 2014

Adwent

Witajcie

Na wstępie chciałam Wam podziękować za miłe komentarze pod moim ostatnim postem pomimo tego, że utwierdziłyście mnie w przekonaniu że mój "kubkoholizm" (bo inaczej tego nazwać się nie da) można mi wybaczyć :). Zastanawiam się tylko kiedy mi braknie miejsca na te moje nowe nabytki bo jednak trochę tego jest.

Dziś zaczyna się najpiękniejszy okres w roku czyli zbliżają się Święta Bożego Narodzenia oraz najcięższy jeśli chodzi o pracę. Zrobiłam na szybko wieniec adwentowy, nie jest to może mistrzostwo świata ale w tym roku w końcu się go dorobiłam. Jest zrobiony z naturalnych dodatków tj. mchu, gałązek tui oraz szyszek (dodam ze czeskich :) u nas takich ładnych nie spotkałam pomimo tego że od urodzenia mieszkam w lesie) dorzuciłam tylko sztuczną brokatową gałązkę oraz świeczki. 


Myślałam też nad zrobieniem kalendarza adwentowego ale mój syn jest jeszcze za mały na odliczanie a poza tym nie jada za bardzo słodyczy (nie przepada za nimi). W tym roku też mam zamiar wykorzystać kolorystykę turkusu, mięty oraz "książkowych" dekoracji. Zobaczymy czy starczy mi czasu na zrobienie jakiś nowych dekoracji jeśli nie wykorzystam zeszłoroczne. Pomysłów mam dużo ale jeden problem brak czasu na ich realizację. Bo albo praca albo obowiązki domowe na przyjemności musiałabym poświęcić noc ale należę do osób które lubią pospać co przy małym dziecku jest ciężkie do zrobienia. 


Zobaczymy na co starczy mi czasu a teraz życzę Wam dobrej nocy (lub dnia zależy kiedy będziecie to czytać :)) 

pozdrawiam
Ania

środa, 12 listopada 2014

No i co ...

No i co ... obiecałam sobie że więcej tego nie zrobię
no i co ... nie wytrzymałam
no i co ... kupiłam kolejne kubki

Weszłam dzisiaj na szybko do Netto, nawet koszyka nie brałam bo tylko miałam pooglądać no i przepadłam. Patrzyły na mnie te białe gwiazdki no i namówiły mnie na kolejny zakup. Tym razem wzięłam komplet talerzyk, kubek oraz miseczki. Brakuje mi tyko do tego żeby były podstawki do jajek i jest piękny "gwiazdkowy" komplet śniadaniowy. Wzięłam po 4 szt każdego żeby każdy z rodzinki miał zestaw dla siebie.


Dostępne były w dwóch kolorach czerwonym i szarym. Mnie bardziej spodobał się szary, czerwony kojarzy mi się ze świętami Bożego Narodzenia a ja chciałabym używać je cały rok. 



A tu wykorzystanie zrobionych przeze mnie kostek.



Ostatnie spojrzenie na moje zakupy przy drugim śniadanku.


pozdrawiam
Ania

wtorek, 11 listopada 2014

zakupy i inne takie...

 Uwielbiam chodzić na zakupy i niestety prawie za każdym razem coś sobie kupię. Chociaż staram się ograniczać wydatki to znów mi się coś spodoba. Mam ogromną słabość do pierdółek do kuchni i nie tylko. Zanim kupiłam te kubki robiłam dwa podejścia ale za drugim razem nie mogłam sobie odmówić (ten biały i szary kubek)


Zastanawiam się tylko po co mi kolejne kubki skoro mam ich już tyle. Od dłuższego czasu jak gdzieś jechałam zawsze wracałam z takich wyjazdów z nowym kubkiem na pamiątkę. Uzbierała się ich już pokaźna kolekcja. Kolejnym nabytkiem w przyjemnej cenie to szklany pojemnik na słodycze. Wzdychałam do nich już długo a że w Kiku był za 24,99 też nie mogłam się oprzeć zakupowi. Dopiero jak wróciłam do domu zadałam sobie pytanie gdzie ja go postawię? 


Docelowo stoi na kredensie ponieważ spotkanie pojemnika z moim synem mogło by się skończyć tragicznie :) tylko nie wiem kto by na tym bardziej ucierpiał. 

Na wiosnę kupiłam sobie Thermomixa, w rodzinie (obecnie używa go moja kuzynka) służy już ponad 15 lat, ale zapragnełam mieć swojego. Nie piszę tego żeby go reklamować bo kto miał z nim styczność wie jak działa. W książce do urządzenia jest przepis na sernik z rosą ostatnio miałam ochotę na ciasto to go zrobiłam. Wyszedł przepyszny, delikatny i nawet równo wyrósł co nie zdarza się przy innych przepisach.



Ale się rozpisałam a to jeszcze nie koniec:) 

Kiedyś w second handzie kupiłam worek z drewnianymi kosteczkami. Byłam z synem więc panie pomyślały że to dla niego. No dobra większość wylądowała w jego zabawkach ale 4 sztuki pożyczyłam jak to mówią na wieczne nie oddanie :)


Zdjęcie powyżej pokazuje jak wyglądały zanim się za nie zabrałam. Kupiłam sobie literki, farby są w domu i przerobiłam po swojemu. Nie myślcie sobie synek też mi pomagał przy malowaniu. Bardzo chętny jest do prac plastycznych tyle że przy jego pomocy wszystko robi się zdecydowanie dłużej :) 
A to już etap końcowy:



Zrobiłam jeszcze kartkę urodzinową znów w brązach, nie wiem coś mam ogromną słabość ostatnio do tego koloru przy scrapach.



No to teraz kończę 
pozdrawiam
Ania


niedziela, 26 października 2014

Ona temu winna...

W wakacje chodząc na spacery z synem wypatrzyłam u sąsiadów "graty" przynajmniej sąsiedzi tak uważali gdyż te "graty" szykowali do wyrzucenia. Z moim podejściem zbieracza zapytałam się o ich przeznaczenie a skoro miały być wyrzucone to postanowiłam je przygarnąć. O czym mowa - o półce i wodniku. Już jakiś czas temu je odnowiłam czyli pomalowałam na biało ale brak czasu oraz miejsca w kuchni żeby je tam umieścić. Ostatnio gdy mąż był w domu postanowiłam z jego pomocą poprzestawiać meble żeby zrobić im a dokładniej półce miejsce bo to właśnie ta półka zmobilizowała mnie do zmian

Półka przed przemianą

A tu po

Wodnik przed

I po
mam tylko problem z wykończeniem blatu, w oryginale był czarny plastik który niestety nie wiem jakim cudem się skurczył i teraz muszę pomyśleć jak go rozciągnąć żeby go nie uszkodzić

Moja kuchnia nie jest dużym pomieszczeniem ale za to "gratów" w niej dość sporo. No co ja poradzę że nie umiem sobie odmówić kolejnego ładnego mebla. Tłumaczę to sobie tak: kiedyś przecież się przeprowadzę do naszego nowego domu i trzeba będzie go czymś urządzić prawda? Tylko nie wiem ile mi się jeszcze tego zmieści :) w obecnym domu. Przy okazji półki pokaże Wam mój kredens, wcześniej już się pojawiał na blogu tutaj o nim wspominałam a tu też widać jego kawałek. Pewnie nie raz się jeszcze tu pojawi. Kupiłam go w zeszłym roku za 120 zł. Najlepsze w tym kredensie jest to że farba którą został pomalowany była droższa niż on sam:) nie mam niestety zdjęć z tego jak wyglądał wcześniej.


A teraz reszta mojego przemeblowania, kolejne zdjęcia pokazują ten sam róg przed i po:





Na reszcie ścian stoją meble kuchenne które widać troszkę na zdjęciu z lodówką (jeszcze w rogu). W dolnych szafkach mam same szuflady takie jak pod piekarnikiem. Mam wrażenie że są wygodniejsze niż półki otwierane. Na górze są właśnie półki. Tak wiem że piekarnika nie mam na równi z blatem tylko jest obniżony o jakieś 15 cm ale jak się jest niskim człowiekiem to jakoś sobie trzeba radzić. A piekarnik pod kuchenką mi się nie podoba. Stół też został przestawiony a na nim nasze dzisiejsze śniadanko - w angielskiej oprawie:)


A przy okazji kuchni pokażę kilka moich ostatnich nabytków:

tak do świąt jeszcze daleko ale nie umiałam sobie odmówić za bardzo mi się spodobało a i cena przystępna

drewniane sztućce najprawdopodobniej do sałatki ale bardziej pasują mi do nowej (starej) półki 

kolejny świąteczny dodatek gwiazdy ale kolor ich przypasował mi właśnie do półki, obok buteleczki w ładnym drewnianym pojemniku

 A na zakończenie dzisiejszego dnia - babeczki


Mam nadzieje że Was nie zanudziłam
pozdrawiam
Ania

wtorek, 21 października 2014

Trochę jesiennych dekoracji

Pogoda w kartkę - raz świeci słonko a tu znów pada deszcz. Jak się jest w pracy to nie ma się czasu na patrzenie za okno (zwłaszcza że się go nie ma), natomiast w domu to chętnie by się skorzystało z ostatnich promieni słońca. Kilka dni temu byłam na spacerze z synkiem i nazbierałam liście klonu oraz pączki przekwitniętych róż. Zrobiłam sobie z nich wianek. 


Liście przykleiłam na wikol do styropianowego podkładu ale musiałam owinąć je cieniutką nitką bo nie chciały się przykleić. Różyczki również zrobione z liści, przymocowane do reszty drutem. 


Resztę nie wykorzystanych pączków przekwitniętej róży wrzuciłam do szklanych słoików. A słoiczki postawiłam do koszyczka zakupionego na starociach za kilka złotych. Podobają mi się takie koszyki ale na starociach rzadko można je spotkać.



Tu również starociowy zakup - ceramiczne dynie. Położyłam wcześniej żywe dynie ale niestety pod szkłem zaczęła się robić rosa więc zanim spleśniały wróciły do kuchennego koszyka. 



Miłego dnia 

Ania

poniedziałek, 20 października 2014

Czeko... czeko... czekoladowniki

Czekolada - chyba każdy ma do niej słabość, chociaż nie jadam jej często ale zdarza się zwłaszcza jak mam "zachcioła". A dlaczego o niej piszę ponieważ zrobiłam słodkie podarunki właśnie z czekoladą w środku. Tak znów pokazuję kartki ale cóż poradzę że lubię dłubanie w papierze. I ostatnio tylko na to mam czas. Po powrocie do pracy po urlopie macierzyńskim jakoś tak zdecydowanie mam go mniej a pomysłów w głowie mnóstwo.




Może następnym razem pokaże przemeblowanie w kuchni jakie zrobiłam ale muszę jeszcze zagospodarować jedną półkę. Z resztą to ta półka zmobilizowała mnie do zmian.

Pozdrawiam

Ania

niedziela, 5 października 2014

Znów ślubne kartki...

Wczoraj byliśmy na weselu mojego kuzyna w Krakowie. Trochę się obawiałam tej imprezy, gdyż musiałam zabrać na nią mojego synka. I mój syn mnie zadziwił ( z resztą nie tylko mnie) bawił się lepiej niż młodzież która na tym weselu była. W rogu sali zorganizowany był kącik z zabawkami dla dzieci (oprócz mojego synka był jeszcze jeden chłopczyk starszy o 3 miesiące) i mały bawił się tam na całego. Jak zaczęła grać muzyka to był pierwszym tancerzem na parkiecie. My z mężem mogliśmy tańczyć i tylko spoglądać co robi, a on albo szalał na parkiecie albo zajmował się zabawkami. Z mamą nie chciał tańczyć najlepiej bawił się sam :)  Jak już się zmęczył to uśpiłam go i położyłam w wózku, nie przeszkadzała mu głośno grająca muzyka. Nie siedzieliśmy długo, po 22 już się zebraliśmy i wróciliśmy do domu ( trochę kawałek mamy do Krakowa). A przy okazji pokażę Wam jakie zrobiłam kartki: 






Pozdrawiam 
Ania